|
Foto: Sebastian Shehu
NONA naar Albanië
Het kan zomaar gek gaan. Zo ben je bezig met de opnamen van een akoestische EP en ineens krijg je het bericht dat je kan spelen in Albanië. We moeten eerlijk bekennen dat we eigenlijk niet precies wisten waar het lag, maar dat we er heen wilden stond vast!
Verschillende Europese ambassades in Tirana, de hoofdstad, organiseren ieder jaar een internationaal festival, namelijk het Rock The Block Festival, wat een initiatief is van de Deense ambassade. Naast het optreden op het festival zouden er nog meer optredens zijn en wat radio-interviews.
10-05-2012
Sjaak en Desirée zijn met de auto volgeladen met instrumenten vertrokken naar Brussel. Daar konden ze bij de broer van Sjaak logeren, want de volgende ochtend moesten ze om 09:00u bij het vliegveld zijn. De rest van de band ging vrijdagochtend om 04:30u op om de eerste trein richting het vliegveld in Brussel te nemen.
11-05-2012
De volgende ochtend. Erwin, Dorus, Hidde en Pieter stappen met walletjes onder hun ogen de trein in voor de rit naar Brussel. Desirée en Sjaak draaien zich op dat moment nog eens lekker om. Toch staan ze ook redelijk vroeg op en om 08:15 staan ze bij de auto met alle spullen. Tot zover gaat alles op rolletjes, totdat ze zien dat een of andere dwaas onze autoruit heeft ingetikt. Gelukkig hadden ze alle instrumenten eruit gehaald en lag er alleen een lege bekkentas in. Er is verder niets gestolen, maar de ruit moest gemaakt worden. Er brak wel wat paniek uit, want we moesten een vliegtuig halen! Desirée en Sjaak zijn zo snel als het verkeer in Brussel toeliet naar een Car Glass gereden om de ruit te laten maken. Ondertussen werd Pieter alleen maar zenuwachtiger op het vliegveld. Na heel wat gestress is het toch goed gekomen en waren we om 11:00u allemaal op het vliegveld en om 11:45u zijn we vertrokken.
De aankomst in Albanië was fantastisch! Lekker zonnetje (29 graden) en een strakblauwe lucht. De slippertjes werden aangetrokken en de vesten werden uitgedaan. We werden opgehaald door Jet, degene die alles in Albanië vanuit de ambassade voor ons heeft georganiseerd, in een busje van de Boom Boom Room, waar we later die avond zouden spelen.
Vanaf het vliegveld zijn we meteen naar het enorm luxe vijfsterren hotel gegaan om ons even op te frissen en daarna meteen door naar Boom Boom Radio voor een kort interview en een paar liedjes. Wel even wennen dat alles in het Engels moet en dat er steeds een tolk bij is.
Na de radio gingen we naar de Boom Boom Room waar we eerst een heerlijke maaltijd kregen. We zouden hier versterkt spelen, maar aangezien het een jazz/blues restaurant was hebben we onze set enigszins aangepast en het een akoestische vibe meegegeven. Dat was heel erg tof om te doen!
Na het optreden konden we genieten van onze heerlijke hotelbedden, en de volgende dag weer op tijd op!
12-05-2012
De dag van het festival. Alles stond vandaag in teken van het festival. Desirée ging ’s ochtends naar de persconferentie waar alle deelnemende ambassades aanwezig waren, terwijl de rest een interview deed bij Kiss Radio.
Daarna hadden we tijd om even in het zwembad te dobberen en te genieten van de zon. Nadat Sjaak binnen een uur al was verbrand gingen we ons klaarmaken voor de soundcheck. Dit liep allemaal voorspoedig en we hadden zelfs nog tijd om daarna even te zwemmen. Iedere middag kregen we een heerlijke lunch bezorgd die we lekker in het park hebben opgegeten.
Het festival was te gek!! Er speelden zeven bands en wij speelden als vijfde. We werden aangekondigd en in de aankondiging werd nog even vermeld waar onze naam precies vandaan komt, want in het Albanees betekent het ‘moeder’ ;-)! Alles klopte die avond. We hadden goed geluid, geen regen, lekkere temperatuur en een heel erg tof publiek wat enorm enthousiast was. De ene keer stonden ze heel erg aandachtig te luisteren en bij het volgende nummer zongen ze uitbundig mee! Wat een ervaring! Na afloop voelden we ons echte rocksterren, omdat veel mensen met ons op de foto wilden en we veel handtekeningen hebben uitgedeeld.
Na een super leuke afterparty was het toch echt tijd om te gaan slapen. Moe maar voldaan!
13-05-2012
Een beetje brak begonnen we de zondag aan het ontbijt en daarna aan het zwembad. Daarna was het tijd om even iets van de stad te zien, wat een heel bijzondere ervaring was. Arm en rijk leeft hier door elkaar heen en naast elkaar, en dat is voor ons Nederlanders een gekke gewaarwording. Verder is het een heel erg mooie en pure stad.
Na onze tour werden de spullen gebracht voor ons akoestische optreden in het hotel. We waren een beetje bang dat het allemaal in de soep zou lopen, want de Albanese mentaliteit is heel anders dan in Nederland. Alles wordt op het laatste nippertje geregeld, maar het komt gelukkig altijd goed. Zo ook die avond. In plaats van alleen wat bekkenstands kwamen ze een volledig drumstel brengen en een PA, wat natuurlijk te gek is! Die avond hebben we drie keer een half uur gespeeld. Wat heel gaaf was is dat er mensen speciaal voor ons zijn komen kijken in het hotel, omdat ze ons op het festival hadden gezien! Daar word je toch blij van:-)?! Na het optreden hebben we nog een cocktailtje of een biertje gedronken en gingen we toch snel naar ons bedje.
14-05-2012
We hadden de goede dag uitgekozen om naar huis te gaan, want na een maand geen regen te hebben gehad in Tirana, regende het pijpenstelen! Nadat iedereen zijn koffer had gepakt zijn we bij de Nederlandse ambassade gaan lunchen en werden we opgehaald door het Boom Boom Room busje en naar het vliegveld gebracht. Het verkeer in Tirana is ook iets anders dan in Nederland. Men kijkt niet in zijn spiegel en de handen zitten vastgeplakt aan de toeter! Ook oversteken is er bijna levensgevaarlijk;-)!
Eenmaal op het vliegveld wilden we onze instrumenten weer in het bagageruim voor breekbare spullen kwijt. Eerst begrepen ze er niets van bij de balie, maar snel kregen we toch stickertjes voor dit speciale ruim. Alleen Dorus werd er tussenuit gepikt. Hij moest meekomen voor een controle. Wij bleven achter en waren natuurlijk bang dat er iets mis was of dat iedereen gecontroleerd zou worden. Toen Dorus terug kwam vertelde hij dat de jongen van de bewaking alleen wilde weten welke pedalen hij gebruikt en welke gitaar hij heeft haha! Er was dus niets aan de hand.
En toen waren we na twee uur en twintig minuten vliegen terug in Brussel. Na een hamburgertje en een frietje gingen Sjaak en Desirée weer terug met de auto en de rest met de trein.
Wat een enorm vette dagen hebben we gehad!
Opmerkelijk: Albanezen zijn heel vriendelijk en behulpzaam!
Meest ontspannende: Het zwembad!
Grootste stressmoment: Ingetikte autoruit...
Hoogtepunt: Het festival!
Bedankt:
Nederlandse Ambassade in Tirana, Jet van Griethuijsen, Boom Boom Room, Artisti, Rogner Hotel, Kiss Radio, BBR Radio.
Groetjes NONA |
